Do napisania tego postu sprowokował mnie ten film (15 minut)
http://patrz.pl/filmy/polskie-wojaki-w-iraku
Miejscami są sceny mocniejsze: jakieś spalone zwłoki (nie zawsze w całości), krew na tapicerce i szybach i inne takie. Ale bez przesady. Ogólnie polecam. Bo zmusił kolejny raz do przemyśleń da naszem wojskiem.

Kiedyś obiło mi się o uszka, że w Wojsku Polskim jest więcej oficerów niż szeregowych. Ciekawe i mało wesołe rzeczy wygadują Petelicki czy Polko. Szczególnie po ostatnich wypadkach lotniczych wygląda to wszystko kiepsko. Jak jakaś amatorka. Tradycje wojenne mamy raczej dobre. Kilka powstań za niewoli wznieciliśmy. W II WŚ walczyliśmy dzielnie, nawet we wrześniu '39 stawiliśmy opór większy niż oczekiwali Szkopi. Za komuny też ponoć mieliśmy armię liczną, bo i kraj miał znaczenie militarne duże (dla Ruskich). A teraz obserwujemy ciągnącą się od lat degrengoladę polskiej armii. W porównaniu z latami międzywojennymi, to wypadamy teraz blado - i jakościowo, i liczebnie. Jak się ten film obejrzy (zakładając, ze to nie bujda - może ktoś coś słyszał o tym?), to pojawia się pytanie: kto decydował o naszej obecności na tych "misjach stabilizacyjnych" i o co tak naprawdę chodzi w tym wszystkim? Czy istnieje jakaś celowość w tym bałaganie z Wojskiem Polskim, czy może to jest naturalne, bo całe to państwo tylko na śmietnik się nadaje i wszystko już gnije?